Silniki krokowe nie są oceniane tylko pod względem napięcia. Następujące elementy charakteryzują dany silnik krokowy:

Woltaż

Silniki krokowe zazwyczaj mają znamionowe napięcie. Jest ono albo wydrukowane bezpośrednio na urządzeniu, albo określone w arkuszu danych silnika. Przekroczenie znamionowego napięcia jest czasami konieczne, aby uzyskać pożądany moment obrotowy z danego silnika, ale może to spowodować nadmierne nagrzewanie i/lub skrócenie żywotności silnika.

Opór

Rezystancja na uzwojenie to kolejna cecha silnika krokowego. Rezystancja ta określi pobór prądu przez silnik, a także wpłynie na krzywą momentu obrotowego silnika i maksymalną prędkość roboczą.

Stopnie na krok

Często jest to najważniejszy czynnik przy wyborze silnika krokowego do danego zastosowania. Ten czynnik określa liczbę stopni, o jaką wał obróci się dla każdego pełnego kroku. Praca silnika w pół kroku podwoi liczbę kroków/obrót i zmniejszy stopnie na krok o połowę. W przypadku nieoznakowanych silników często można dokładnie policzyć ręcznie liczbę kroków na obrót silnika. Stopnie na krok można obliczyć, dzieląc 360 przez liczbę kroków w 1 pełnym obrocie. Typowe liczby stopni/kroków obejmują: 0,72, 1,8, 3,6, 7,5, 15, a nawet 90. Stopnie na krok są często określane jako rozdzielczość silnika. Podobnie jak w przypadku nieoznakowanego silnika, jeśli silnik ma wydrukowaną tylko liczbę kroków/obrót, podzielenie 360 ​​przez tę liczbę da wartość stopnia/kroku.