De aandrijflogica en de PWM-schakelcontroller worden in het diagram weergegeven als een blok dat wordt aangeduid als een logisch en PWM-circuit. Dit blok toont zes pijlen die van het blok af wijzen en naar de transistoren wijzen. Deze pijlen vertegenwoordigen de zes circuits voor de basis van elk van de zes transistoren. Het blok onder het PWM-circuit vertegenwoordigt het stroommeetgedeelte van de versterker. Dit deel van de versterker maakt gebruik van een recirculerend choppersysteem om de stroom te regelen op een manier die vergelijkbaar is met het choppercircuit in de DC-versterker. De signalen voor dit deel van de versterker zijn afkomstig van de spanning die wordt ontwikkeld over de serieweerstanden die tussen het transistorgedeelte en de motoren zijn aangesloten. Zoals u weet, bepaalt de hoeveelheid stroom die naar de motor loopt de spanningsval over deze weerstanden.

Deze versterker heeft een snelheidsversterker die het oorspronkelijke commandosignaal voor de versterker en de snelheidsfeedback ontvangt. De operationele versterker levert een uitgang die het verschil (de fout) tussen het commandosignaal en het feedbacksignaal weergeeft. De uitgang van de snelheidsversterker wordt naar de koppelversterker gestuurd, waar deze wordt gecombineerd met de feedback van het stroommeetblok. De uitgang van deze operationele versterker wordt naar het logische en PWM-circuitblok gestuurd, waar deze als commandosignaal fungeert. De positie-encoder levert het feedbacksignaal voor dit blok. Dit betekent dat de snelheids- en positieversterkers in feite een gesloten-lussysteem binnen een gesloten-lussysteem vormen. De versterking van elk van deze versterkers moet zo worden afgestemd dat het systeem de beste koppelrespons en een soepele acceleratie en deceleratie heeft.