Bifilair gewikkelde wikkelingen op een stappenmotor worden toegepast op dezelfde rotor- en statorgeometrie als een bipolaire motor, maar in plaats van elke spoel in de stator met één draad te wikkelen, worden twee draden parallel aan elkaar gewikkeld. Hierdoor heeft de motor 8 draden in plaats van vier.

In de praktijk worden motoren met bifilaire wikkelingen altijd gevoed als unipolaire of bipolaire motoren. Figuur 1.4 toont de alternatieve aansluitingen op de wikkelingen van een dergelijke motor.

Om een ​​bifilaire motor als unipolaire motor te gebruiken, worden de twee draden van elke wikkeling in serie geschakeld en wordt het aansluitpunt gebruikt als middenaftakking. Wikkeling 1 in figuur 1.4 is op deze manier aangesloten.

Om een ​​bifilaire motor als bipolaire motor te gebruiken, worden de twee draden van elke wikkeling parallel of in serie geschakeld. Wikkeling 2 in figuur 1.4 is weergegeven met een parallelschakeling; dit maakt werking met lage spanning en hoge stroom mogelijk. Wikkeling 1 in figuur 1.4 is weergegeven met een serieschakeling; als de middenaftakking wordt genegeerd, is werking met een hogere spanning en lagere stroom mogelijk dan bij parallel geschakelde wikkelingen.

Opgemerkt dient te worden dat vrijwel alle 6-draadsmotoren die voor bipolair gebruik worden verkocht, in feite gewikkeld zijn met bifilaire wikkelingen, zodat de externe aansluiting die als middenaftakking dient, feitelijk is aangesloten zoals weergegeven voor wikkeling 1 in figuur 1.4. Uiteraard kan elke unipolaire motor daarom als bipolaire motor worden gebruikt met tweemaal de nominale spanning en de helft van de nominale stroom zoals aangegeven op het typeplaatje.

De vraag naar de juiste bedrijfsspanning voor een bipolaire motor die als unipolaire motor wordt gebruikt, of voor een bifilaire motor met de motorwikkelingen in serie, is niet zo triviaal als het op het eerste gezicht lijkt. Er zijn drie problemen: de stroomdoorvoercapaciteit van de draad, de koeling van de motor en het voorkomen van verzadiging van de magnetische circuits van de motor. Thermische overwegingen suggereren dat, als de wikkelingen in serie worden geschakeld, de spanning slechts met de vierkantswortel van 2 mag worden verhoogd. Het magnetische veld in de motor is afhankelijk van het aantal ampèrewindingen; wanneer de twee halve wikkelingen in serie worden geschakeld, wordt het aantal windingen verdubbeld. Omdat een goed ontworpen motor magnetische circuits heeft die bijna verzadigen wanneer de motor draait op de nominale spanning en stroom, maakt een verhoging van het aantal ampèrewindingen het veld echter niet sterker. Daarom moet de stroomsterkte, wanneer een motor met de twee halve wikkelingen in serie wordt geschakeld, worden gehalveerd om verzadiging te voorkomen; of, met andere woorden, de spanning over de motorwikkeling moet hetzelfde zijn als voorheen.

Voor wie oude motoren opknapt, is het vinden van een 8-draads motor een uitdaging! Welke van de 8 draden is welke? Het is niet moeilijk om dit uit te zoeken met behulp van een ohmmeter, een wisselstroomvoltmeter en een laagspanningswisselstroombron. Gebruik eerst de ohmmeter om de motordraden te identificeren die via de motorwikkelingen met elkaar verbonden zijn. Sluit vervolgens een laagspanningswisselstroombron aan op een van deze wikkelingen. De wisselspanning moet lager zijn dan de aangegeven bedrijfsspanning van de motor; spanningen onder 1 volt worden aanbevolen. De geometrie van de magnetische circuits van de motor garandeert dat de twee draden van een bifilaire wikkeling sterk gekoppeld zijn voor wisselstroomsignalen, terwijl er vrijwel geen koppeling is met de andere twee draden. Daarom zou een meting met een wisselstroomvoltmeter moeten uitwijzen welke van de andere drie wikkelingen gekoppeld is aan de wikkeling die onder spanning staat.