Logika napędu i sterownik przełączający PWM są pokazane na schemacie jako blok, który jest identyfikowany jako obwód logiczny i PWM. Ten blok pokazuje sześć strzałek skierowanych od niego i skierowanych w stronę tranzystorów. Te strzałki reprezentują sześć obwodów dla bazy każdego z sześciu tranzystorów. Blok poniżej obwodu PWM reprezentuje część wzmacniacza wykrywającą prąd. Ta sekcja wzmacniacza wykorzystuje układ recyrkulacyjnego choppera do sterowania prądem w sposób podobny do obwodu choppera we wzmacniaczu prądu stałego. Sygnały dla tej sekcji wzmacniacza pochodzą z napięcia, które jest rozwijane na rezystorach szeregowych podłączonych między sekcją tranzystorów a silnikami. Jak wiadomo, ilość prądu płynącego do silnika określi ilość spadku napięcia na tych rezystorach.

Ten wzmacniacz ma wzmacniacz prędkości, który odbiera oryginalny sygnał polecenia dla wzmacniacza i sprzężenie zwrotne prędkości. Wzmacniacz operacyjny zapewnia wyjście, które reprezentuje różnicę (błąd) między sygnałem polecenia a sygnałem sprzężenia zwrotnego. Wyjście wzmacniacza prędkości jest wysyłane do wzmacniacza momentu obrotowego, gdzie jest łączone ze sprzężeniem zwrotnym z bloku wykrywania prądu. Wyjście z tego wzmacniacza operacyjnego jest wysyłane do bloku obwodu logicznego i PWM, gdzie działa jako sygnał polecenia. Koder położenia zapewnia sygnał sprzężenia zwrotnego dla tego bloku. Oznacza to, że wzmacniacze prędkości i położenia są w rzeczywistości układem pętli zamkniętej w układzie pętli zamkniętej. Wzmocnienie każdego z tych wzmacniaczy musi być dostrojone tak, aby układ miał najlepszą reakcję momentu obrotowego i płynne przyspieszanie i zwalnianie.