Jeśli twój silnik ma trzy uzwojenia, zazwyczaj połączone tak, jak pokazano na schemacie na rysunku 1.1, z jednym zaciskiem wspólnym dla wszystkich uzwojeń, jest to najprawdopodobniej silnik krokowy o zmiennej reluktancji. W użyciu wspólny przewód zazwyczaj idzie do dodatniego zasilania, a uzwojenia są zasilane sekwencyjnie.

Przekrój poprzeczny pokazany na rysunku 1.1 przedstawia silnik o zmiennej reluktancji 30 stopni na krok. Wirnik w tym silniku ma 4 zęby, a stojan 6 biegunów, przy czym każde uzwojenie jest owinięte wokół dwóch przeciwległych biegunów. Gdy uzwojenie numer 1 jest zasilane, zęby wirnika oznaczone X są przyciągane do biegunów tego uzwojenia. Jeśli prąd przepływający przez uzwojenie 1 zostanie wyłączony, a uzwojenie 2 zostanie włączone, wirnik obróci się o 30 stopni zgodnie z ruchem wskazówek zegara, tak aby bieguny oznaczone Y ustawiły się w jednej linii z biegunami oznaczonymi 2.

Aby obracać ten silnik w sposób ciągły, wystarczy podać moc do 3 uzwojeń w sekwencji. Zakładając logikę dodatnią, gdzie 1 oznacza włączenie prądu przez uzwojenie silnika, następująca sekwencja sterowania obróci silnik zilustrowany na rysunku 1.1 zgodnie z ruchem wskazówek zegara o 24 kroki lub 2 obroty:

Nawijanie 1 1001001001001001001001001001

Nawijanie 2 0100100100100100100100100

Nawijanie 3 0010010010010010010010010010

czas --->

W części tego samouczka poświęconej sterowaniu średniego szczebla znajdują się szczegółowe informacje na temat metod generowania takich sekwencji sygnałów sterujących, natomiast w części poświęconej obwodom sterowania omówiono obwody przełączania mocy niezbędne do sterowania uzwojeniami silnika za pomocą takich sekwencji sterowania.

Istnieją również silniki krokowe o zmiennej reluktancji z 4 i 5 uzwojeniami, wymagające 5 lub 6 przewodów. Zasada napędzania tych silników jest taka sama jak w przypadku silników z trzema uzwojeniami, ale ważne jest ustalenie prawidłowej kolejności zasilania uzwojeń, aby silnik ładnie chodził.

Geometria silnika przedstawiona na rysunku 1.1, dająca 30 stopni na krok, wykorzystuje najmniejszą liczbę zębów wirnika i biegunów stojana, która działa zadowalająco. Użycie większej liczby biegunów silnika i zębów wirnika umożliwia budowę silników o mniejszym kącie kroku. Zębate powierzchnie na każdym biegunie i odpowiednio drobno uzębiony wirnik umożliwiają kąty kroku tak małe jak kilka stopni.